چرا؟
چرا این چیزا اینطوری تموم میشن؟
من؟...من قبلا چی بودم؟
دنیـــای انیــــمه با افتـــخار تقـــدیم میـــکند ترجمـــــــــــه و ویـــــــــــــرایـــــــش از SAEED-E
میخوای نزدیک بشی و نفست رو تو گوش من حس کنی
میخوای اِسم منو صدا کنی بخاطر این که فقط میتونی آتش رو روشن کنی
هَمش در حال جستجوی...ولی نمیتونی پیداش کنی
همه اون چیزای که در روزهای آخر زندگی باعث توهمات آرامش ذهن میشن
بعضی وقتها خیلی نزدیکن ولی گمراه کنندن
و من با روز دیگه ای روبرو شدم و اون روز برای من دلپذیر و خوشایند بود
تو میخوای ـ ـ ـ نفست رو تو گوش من حس کنی
و نزدیک بشی ـ ـ ـ بخاطر اینکه فقط میتونی آتش رو روشن کنی
تو میخوای ـ ـ ـ نفست رو تو گوش من حس کنی
میخوای اِسم منو صدا کنی ـ ـ ـ و نفست رو تو گوش من حس کنی
خواسته ی تو...آرزوی تو ـ ـ ـ حس کردن نفست با گوش منه
اِسممو صدا کن...بخاطر اینکه فقط میتونی آتش رو روشن کنی
مثل اینکه تقریبا نصف پُل رو رد کردیم...درسته؟
خدای من...من فقط میخواستم مطالب و اطلاعات بیشتری رو
برای یکی ازصد داستانم جمع کنم
دوباره...اون چشم؟
میدونی...اون بازنشسته شده و از کار انداختنش بیرون؟
چقدر ترسناک میشه اگه اون حرفامونو بشنوه؟
اگه اون حرفامونو بشنوه...من بازم نمیتونم مراقب حرفام باشم آخه اون یه بدبخت بازندست
درسته...اون جوونه ولی کاری نیست و هنوزم نمیتونه کار کنه
واقعا...شک دارم که بتونه چیز با اَرزشی بنویسه
با اَرزش...هاه؟
این واقعا بی اَرزشه
چی؟چطور میتونی این کار رو بکنی؟ من برای اون کُلی کار کردم و زحمت کشیدم
شاید منظور و هدف تو نوشتن چیستان و معما برای بچه ها نباشه
چطور میتونه اینطوری باشه
خوب اُستاد تو صد تا داستانت رو نوشتی؟
خوب...من
هر وقت کارتو تموم کردی میام یه نگاهی بهش بندازم
اگه بتونی کارتو تموم کنی ومَنم تا اون موقع زنده باشم
هوا یه جورایی امروز بَد و وحشتناک بنظر میاد
تو هستی
من اومدم بخاطر اینکه اَربابم گفته که باید ـ ـ ـ
یه چند تا داستان خوب در مورد ارواح پیدا کنم و راجع بهشون بنویسم
ولی فکر کنم که به یه بیچاره ی به تمام معنا تبدیل شدم و این کارم اشتباه بود و نباید میومدم
اگه بخوای میتونی کمکم کنی
اینطور که میگن قبل از اینکه این آدما بمیرن کُل زندگیشونو تو یه چشم بهم زدن قبل از اینکه چراغ فانوس دریای نمایان بشه...دیدن
تو چی دیدی آقای اُستاد نویسنده؟
ولی من که هنوز زنده اَم خواهش میکنم درباره چیزای عجیب و وحشتناک صحبت نکن
تو اولین ملاقاتی که باهم داشتیم تو بهم کمکم کردی...درسته؟
چرا اون کار رو کردی؟
چه میدونم شاید بخاطر یه هوس و اینکه دلم خواست این کار رو کردم
پس داری میگی که من بخاطر هوس و دل خواستن تو نجات پیدا کردم و زنده موندم؟
چه حرفهای خنده داری میزنی همونطوری که من از نویسنده انتظار دارم این چرت و پرتا رو بگه
فانوس دریای؟ من که چیزی ندیدم
من چیزی رو که اَرزش دیدن داشته باشه ندیدم هیچی ندیدم...هیچی
چرا؟ چرا این اتفاق افتاد؟
چیکار کنم چطوری این واقعیتو بگم که من مَردم رو کُشتم
کاراتاچی-نو-ایزو...راهزن KARATACHl NO lZOU - BANDlT
رئیس
اینجا جای که کیتسونه ها "روباها" اَزش استفاده میکردن
افسانه ی هاکوزوسو اونا هنوزم در مورد این افسانه حرف میزنن
قبرستون روباههای جنگلی
افسانه هاکوزوسو؟ چیز عجیبیه
مطمئن بودم که افسانه هاکوزوسو برای منطقه کای باشه
تو واقعا اطلاعاتت زیاده...تحت تاثیر قرار گرفتم
میشه داستان این افسانه رو برام بگی؟
باشه...داستان از این قرار بوده که
یه روباه اَفسون شده به اِسم باکجیتسونه در کوه یومه تو منطقه کای زندگی میکرد
باکجیتسونه چند تا بچه داشت ـ ـ ـ
ولی همه بچه های اون توسط تله های یه شکارچی گرفته شدن و کُشته شدن
اون شکارچی عموی پیری داشت که راهبه بود و همه اونو به اِسم هاکوزوسو میشناختن
باکجیتسونه خودشو به شکل و شمایل هاکوزوسو درآورد
و به شکارچی اخطار و تهدید کرد که اگه به کُشتن ادامه بده ـ ـ ـ
دروازه بهشت بسته میشه و اون نمیتونه وارد بهشت بشه
باکجیتسونه به شکارچی یه مقداری طلا داد تا از کُشتن روباها دست برداره
ولی اون همه طلاها رو یه شبه خرج کرد
شکارچی دوباره برگشت پیش هاکوزوسو و اَزش درخواست طلای بیشتری کرد
باکجیتسونه که این موضوع رو پیش بینی میکرد ـ ـ ـ
راهبه هاکوزوسو"عموی" شکارچی رو کُشت و دوباره خودشو به شکل و شمایل اون درآورد ـ ـ ـ
و خودشو تو معبد دَخیل کرد و موندگار شد
یه روزی بعد از پنجاه سال از این داستان باکجیتسونه که هنوزم تو شکل و شمایل هاکوزوسو بود معبد رو ترک کرد تا یه آهو یا گوزن شکار کنه
سگهای شکارچی بوی اونو دنبال کردن و اون گرفتن و خوردن
که اینطور پس هاکوزوسو تو این معبد هنوزم زندست
هاکوزوسو؟ اون هنوز زندست؟
شکارچی هم که اِسمش یاساکو...زندست و از اون موقع تا حالا هیچ روباهی رو شکار نکرده
اینطور بنظر میاد که اون در انتها داره مَردم رو میکشه
خواهش میکنم صبر کن
چی داری میگی؟
تو نمیخوای این یارو شکارچیه "یاساکو" رو پیدا کنی؟ حتما یه نقشه ای براش داری
کاری که میخوام انجام بدم یوکای یا همون تسخیر کردن اشباحه
یوکای؟
اَرباب اِنکای پس تو داری میگی که راهبه و کیچیبه هر دو روح بودن!؟
اونا فاقد خوی انسانی هستن و وجودشون از سیاهی و تاریکی لبریزه
پس به این خاطر که تو میخوای اونا رو بکُشی؟
الان موقعی که ما با یه هدف تقریبا قوی مواجهیم
که اون سیاهی و تاریکی درون یاساکوست
ولی مشکل اینجاست که اون هیچ احساسی از گناه نمیکنه
اونا رو بُکشین...همشونو بکُشین
متاسفم...ولی رئیسم بهم دستور داده تا همتونو بکُشم
اگه بخوام از دستورش سَرپیچی کنم مَنو میکُشه
بدون داشتن حس گناه و اینکه دچار عذاب وجدان بشه اون از کُشتن دیگران لذت میبره؟
بله...فکر کنم آخر سَر هم نامزدش "تووآ" رو بکُشه
ولی دوتا از افراد توهم مثل اونا هستن و کاری که تو میکنی آدم کُشی و قتله
فکرشو میکردم که تو بلخره این چیزا رو بفهمی و بدونی
صبر کن ببینم...تو که نمیخوای منو بکُشی!؟
اگه در مورد ما به دیگران چیزی بگی...آره میکُشمت
بخاطر همین منو آوردی اینجا؟
من فقط یه درخواست کردم
من میرم خونه
چه نقشه ای تو سَرته؟ میخوای چیکار کنی؟
فکر کنم کاملا مشخص و واضحه
پس چرا اونو آوردی اینجا!؟
مگر اینکه کیوگوکوتی دستور شو داده باشه؟
مثل اینکه شرایط بر وفق مُرادمونه؟
درست...همینطوره
حالا که راجع به این موضوع فکر میکنم میگم چه اتفاقی افتاده که این مَرد جوون یه نویسنده از آب در اومده؟
منظور تو همونی که موموسوکه صداش میکنن نیست؟
بله...بله درسته موموسوکه-سان عزیز
نویسندها سعی میکنن که چیزی رو در مورد کُل دنیا میدونن تو معرض دید قرار بدن...در واقع میخوان فعالیتهاشون رو به رُخ همه بکشونن
این موضوع میتونه چیز بَدی باشه
بهتره که هر چه زودتر دهنشو ببندید...اینطور نیست؟
بله....بله...درست میگه بهتره که همین کار رو بکنید
اونو بکُشین
شایدم اون بی مصرف یه جورایی به درد اَرباب ما بخوره...درسته!؟
درسته...اَرباب میتونه ـ ـ ـ
ممنونم...ولی ـ ـ ـ
متاسفم که همیشه دستورهای سخت بهت میدم و درخواستهای غیر ممکن اَزت میخوام
چه وحشتناک؟
چه کنم که همیشه اینطوریه
پس با این وجود ما باید بذاریم اون بره خونَش...درسته!؟
چی؟ حتی اگه هم ما بذاریم اون این کار رو بکنه ـ ـ ـ
اوه...حالا گرفتم
چرا این اتفاق داره برام میفته؟
اوه...پاهام سنگین شدن و دیگه نای رفتن ندارن
اگه اینطوری بشه و این اتفاقات دوباره برام پیش بیاد دیگه نمیتونم کتاب صد داستانم رو بنویسم و تموم کنم
یه شکارچی؟
معذرت میخوام...شما یاساکو-سان هستید؟
این مَرد...همون یاساکوست؟
نباید این مسیر رو به سمت پایین بری
ما قبلا جایی همدیگه رو ملاقات کردیم؟
اوووم...خوب ـ ـ ـ
مَردمی اون جلو هستن که هر لحظه منتظرن و ترس اینو دارن که تو اونا رو بکُشی
معذرت میخوام ولی ـ ـ ـ واقعیت داره که تو مَردم رو میکُشی؟
چی!؟چی داری میگی؟
شنیدم حتی نامزدت رو هم کُشتی...اینطور نیست؟
چطور؟
پس واقعیت داره؟
چطور این مَرد منو میشناسه؟
چی شده؟
یاساکو-سان...صبر کن
نباید اینطوری بشه چرا شُسته نمیشه؟
اوه...معذرت میخوام
نه...راحت باشید
چی شده؟
دستهای مَردونه ای داری
ولی روی اونا خونه
کجا؟
چی؟ چطور ممکنه؟
ممکنه فکر و خیال بَرت داشته و اینطور تصور کردی
فکر و خیال برم داشته؟
ولی من توهم و خیال نیستم...کاملا واقعیم
توقع نداشتم یه همچین دختر خوشگلی رو تو این کوهستانها ببینم و پیدا کنم
اوه تو مَرد شیرینی هستی عزیزم
چطور فهمیدی که من راکون یا روباه نیستم؟
هیچ روباهی این دور و ورا نیست
چرا نیست؟
چون من همشونو کُشتم
آها پس تو یه شکارچی هستی...درسته؟
تو از اون چیزی که دیده میشی قویتر هستی
من مَردای قوی مثل تو رو دوست دارم
من میخوام باهات بیام منو با خودت ببر
پس چرا ما باهم دیگه فرار نکنیم و از اینجا نریم؟
تو مَرد خوش قلب و مهربونی هستی
تو گفتی که همه ی روباها رو تو این جنگل گرفتی...درسته؟
پس ما میتونیم باهم دیگه زندگی کنیم...فقط ما دو نفر
تووآ
من همه چی رو میدونم
تو توسط راهزنای ایزو مورد استفاده قرار گرفتی اونا به اجبار اَزت استفاده میکنن و بهت دستور میدن
ولی مهم نیست
پس باهام فرار میکنی
ما میتونیم با خوشحالی باهم دیگه یه جای خارج از کشور زندگی کنیم
ولی من به رئیس گفتم که ـ ـ ـ
چی گفتی؟
کسی درباره ما چیزی نمیدونه اگه هم چیزی بدونه حتما باید کُشته بشه
چرا؟
متاسفم...منو ببخش تقصیر من نیست...این کاربه خاطر رئیسمه رئیسم گفته...رئیسم گفته که ـ ـ ـ
چیزی نیست...درد و رنج تو به زودی از بین میره و آروم میگیری
یـــ...یاساکو-سان
یاساکو-سان
حالت خوبه؟
درمورد چی حرف میزنی؟ اون چی بود؟
بیا بریم...ما نباید اینجا بمونیم
خیلی وقتها پیش من روباها رو تو لا به لای درختهای این جنگل شکار میکردم
پس این شغلت بوده...درسته؟
نه...من در برابر رئیس راهزنای اینجا ـ ـ ـ
خیلی ضعیف بودم تا اینکه بتونم باهاش مقابله کنم پس به خدمت اون دراومدم و آدمای زیادی رو براش کُشتم
اگه من از دستوراتش سَرپیچی میکردم اون منو میکُشت
پس این کار رو میکردی که زنده بمونی
هیچ کس نمیتونه تو رو به خاطر این موضوع و کارای که انجام دادی مقصر بدونه
اَزت ممنوم
کجا داری میری؟
میخوام یه خورده بیشتر خوش بگذرونم
آه خدای من...تو نمیتونی یه چند ثانیه طاقت بیاری
اون نویسنده زودتر از اون چیزی که من توقع داشتم برگشته
ولی اون یه آدم احمق و کودنه
اون باید به شهر اِدو برگرده
نه لازم نیست
چی؟
کیوگوکوتسی تو شهر اِدوست
که اینطور...اگه اون برگرده...پس اون میتونه ـ ـ ـ
کاملا درسته
فوگن-کاهن بزرگ؟
من هستم...یاساکو من برگشتم
سگها؟
مثل اینکه کسی اینجا نیست
چی شده؟
هیچ راهبه ای اینجا نیست
ده سال قبل ـ ـ ـ
فوگن-کاهن بزرگ اومد پیشم و بهم گفت که از شکار کردن روباها دست بردارم و دیگه اونا رو نکُشم و منم در عوض زدم اونو کُشتم
وقتی رئیسم ایزو...رهبر راهزنا این موضوع رو فهمید اَزم باج گیری میکرد و حق السکوت میگرفت
بعد از اینکه رئیس معبد فوگن-کاهن بزرگ رو به تسخیر خودش درآورد ـ ـ ـ
این معبد رو به مخفیگاه راهزنا تبدیل کرد
ولی...ولی رئیس کله خَرتر از این حرفاست
من دیگه نمیتونم بیشتر از این آدم بکُشم...نمیتونم
خیلی خوب داری خودته تبرئه میکنی شیطون کوچولو...اینطور نیست؟
رئیس!؟
تو داری میگی مَردم رو تحت فرمان من میکُشتی؟
از وقتی که بچه بودی دوست داشتی هر موجود زنده ای رو بکُشی
درسته!؟
تو آدم ضعیفی هستی
به خاطر همینه که حیوانات و حشرات بی دفاع رو میکُشی ـ ـ ـ
و با این کارات میخوای قدرت رو تو وجود خودت حس کنی
تو خیلی دوست داری که جون انسانها و همینطور حیوانات رو بگیری ولی دیگه نمیتونی این کار رو بکنی
نه
در واقع تو از کُشتن و از اینکه کسی جلوت بمیره و جون بده...لذت میبری
به همین خاطر که به این کارات ادامه میدی
نه...این واقعیت نداره
تو میتونستی با تووآ از اینجا فرار کنی ـ ـ ـ
ولی تو راه و مسیر کُشتن رو انتخاب کردی ـ ـ ـ
و منو به خاطر این کار مقصر میدونی
نه...نه
تو یه آدم کُش و قاتلی یه آدم مریض که از کُشتن مَردم لذت میبره
یه چیزای عجیبه...یه چیزای اینجا اشتباست
چطور میتونه یاساکو از رئیسش پیرتر باشه و ـ ـ ـ
رئیسش از دوران بچگی یاساکو اطلاع داشته باشه اینا باهم جور در نمیاد
ولی هاکوزوسو هنوز نمُرده و زندست
درسته خودشه...هاکوزوسو
اون رئیست ایزو نیست اون...اون یه روباهه
یالا بیا...عجله کن
صبر کنید
اگه اون هاکوزوسو واقعا روباه باشه باید از سگها بترسه و فرار کنه
این روباه باید خودشو با چیزی مخفی کرده باشه
چی؟منظورت اینه که تا حالا من سَر کار بودم و یه روباه منو بازی میداده!؟
بیا...زودباش ما باید از اینجا بریم...یالا عجله کن
خدای من ـ ـ ـ
ماتاایچی با این صدای بلندی که در میاری من نمیتونم صدای اون نویسنده ی احمق رو بشنوم که داره فرار میکنه
دور و برتو نگاه نکن
منو با خودت ببَر
کمکمون کنید
نگاه نکن
یاساکو-سان؟
یاساکو-سان...کمکم کن
کارت تمومه...تو اینجا میمیری
اینطور نجات دادن من میتونه برای کُشتن تو وحشتناک باشه
نمیتونم وقتی تو واقعیت رو درباره من میدونی بذارم که بری
تو نمیتونی همچین کاری با من بکنی
بذار یه داستان خوب برات تعریف کنم مثل یه هدیه خداحافظی برای دنیای دیگه
هر چیزی که هاکوزوسو گفته بود واقعیت داشت
من مَردم رو میکُشم به خاطر اینکه این کار رو دوست دارم
هیچ چیزی برای من بهتر از این نیست که ـ ـ ـ
چهره ی آدمای رو که داره جون میدن و میمرن رو ببینم مُردن و جون دادن مَردم برای من از هر چیزی لذت بخشتره
تو واقعا آدم دیوونه و احمقی هستی
ولم کن...بذار برم
کمکم کنید...خواهش میکنم
اگه بذارم اون بره...میتونه نجات پیدا کنه...ولی ـ ـ ـ
اگه نجاتم بدی و بذاری برم
به خونوادت کُلی پول میدم که تا آخر عمرشون راحت زندگی کنن خواهش میکنم
این مَرد زندگی سَخت و بَدتری نسبت به من داشته ـ ـ ـ
دیگه نمیخوام بیشتر از این دروغ بگم دیگه نمیخوام بیشتر از این کسی رو بکُشم
قسم میخوری؟
نمیخوام...دیگه نمیخوام کس دیگه ای رو بکُشم
نجات پیدا کردم چه آدم احمق و کودنی بود
میدونی...حماقت و نادونی اون باعث شد تا تو نجات پیدا کنی!؟
تو از مسیر عدالت و درستکاری خارج شدی و به سَمت گناه رو آوردی
و همینطور تله ای شدی در ژرفای گناه و پلیدی
جاه طلبی و شرارت به درون تاریکی سوق داده میشن
و در آخر همه اینها غم شایعاته که در میون مَردم شهر باقی میمونه و اِنگار که هیچ اتفاقی نیفتاده
تو...تو کی هستی؟
تو دوست اون احمقی؟ این حرفای که میزنی برای من پوچ و بی فایدست
من دیگه از هیچ چیزی ترس و وحشت ندارم
من حیوانات و آدمهای زیادی رو کُشتم
منم نمیخوام بذارم راحت بمیری
تو باید به همون اندازه کسایی که کُشتی...رنج و عذاب ببینی
من باید دستمزد کارای تو رو بدم
چرا این چیزا اینطوری تموم میشن؟
این پایان منه...من دارم میمیرم
همونطوری که فکرشو میکردم...من نورهیچ فانوس دریایی رو قبلا ندیدم
فکر کنم واقعا زندگی پوچ و بیهودم اَرزش به یاد آوردن چیزی رو نداره
فکر کنم تا حالا مُرده باشم
شاید یاساکو-سان تنها قربونی این دام و تله نبود
اونا هم بعد از من بودن
هنوزم این حس آرامش ـ ـ ـ
هیچ وقت تا حالا همچین چیزی رو حس نکرده بودم
هنوزم نمیتونم سخاوت و خوش قلبی اون کودن رو باور کنم
چطور انتظار داری که در برابر سختگیریهای کیوگوکوتی ـ ـ ـ
به خاطر کاری که کردی بتونی به زندگی کردن ادامه بدی؟
اوگین-سان اگه نگران این موضوع هستی...چرا برنمیگردی؟
به تو ربطی نداره که من کجا میرم
ترجمـــــــــــه و ویـــــــــــــرایـــــــش از SAEED-E
باد با نجوای نرم و شیرین به صدا در می آید
با این که هیچ نشانی از وزیدن نسیمی نیست
نور مهتاب در باغ میرقصد و پایکوبی میکند ـ ـ ـ
و به آرومی در میان درختان حرکت میکند
داستان بر روی شبی کامل اوج میگیرد و به پرواز در می آید ـ ـ ـ
تا وقتی که تموم دنیا به خواب فرو رود
ما رو اینجا پیدا کن همانطور که ما لحظه ای از عشق را احساس میکنیم
نزدیکتر بیا
رویا و خواب با دستهای تو ـ ـ ـ
در زیر پتویی از ستاره های آسمانند
نوای پرندگانی که میخوانند در فضای وسیعی از چمنزار به گوش میرسد ـ ـ ـ
و ما را با گرمای سپیده دَم و روشنایی شریک میکنند